Brand-TLD's in de ronde van 2026: de Applicant Guidebook

Het juridisch kader

Een brand-TLD, of dotBrand, is een topleveldomein dat uit het eigen merk van een bedrijf bestaat en als gesloten registry wordt beheerd. Alleen het bedrijf, zijn verbonden vennootschappen en partijen die het machtigt, kunnen namen onder het domein gebruiken. Een open gTLD verkoopt daarentegen namen aan het publiek. Een brand-TLD levert geen registratie-inkomsten op. De waarde zit in controle, veiligheid en identiteit, zoals het artikel over strategisch gebruik uitlegt.

De Applicant Guidebook

De Applicant Guidebook (AGB) is het spelregelboek van ICANN voor de ronde. Daarin staat wie mag aanvragen, wat je over je financiën, technische werking en beleid moet aantonen, hoe aanvragen worden beoordeeld en hoe bezwaren en contention worden behandeld. De guidebook van 2026 vraagt veel meer informatie dan die van 2012, en ze werd tijdens de voorbereiding van de ronde herzien. Gebruik dus altijd de definitieve tekst op de website van ICANN.

DotBrand-eligibility

In 2012 vielen brand-TLD's onder Specification 13 van de registryovereenkomst. Een TLD kwalificeerde als de string overeenkwam met een ingeschreven woordmerk, de operator (of een verbonden onderneming) het merk bezat en registraties beperkt bleven tot de operator en zijn verbonden ondernemingen. In ruil was de operator vrijgesteld van een aantal verplichtingen die bedoeld zijn voor open registries, zoals de sunrise- en trademarkclaimsprocessen en het gebruik van geaccrediteerde registrars voor zijn eigen namen.

De ronde van 2026 behoudt dat idee en voegt een aparte DotBrand-eligibilityevaluatie toe, waarvoor ICANN een voorwaardelijke vergoeding rekent. Check in de definitieve guidebook welke criteria precies gelden en welk bewijs van merkrechten ze vragen. In de praktijk is de sterkte van het merk achter de string cruciaal. Daarom loont het om je merk vóór de aanvraag door te lichten: de inschrijving, de omvang en wie het binnen de groep bezit.

De registryovereenkomst

Na een geslaagde evaluatie tekent de operator de registryovereenkomst met ICANN. De verplichtingen zijn echt, ook voor een gesloten registry. Ze omvatten de DNSSEC-ondertekening van de zone, de publicatie van registratiegegevens via RDAP, de aanpak van DNS-misbruik volgens de overeenkomst, rapportering aan ICANN, betaling van ICANN-vergoedingen, deelname aan nalevingsaudits en een continuïteitsplan. Het technische werk doet meestal een registryserviceprovider onder contract. Verandert de eigendom van of de controle over de operator, dan heb je de toestemming van ICANN nodig.

Contention

Vragen twee aanvragers dezelfde string aan, dan komt die string in contention. Meestal los je dat op met een overeenkomst tussen de aanvragers, of anders met een veiling. Een gewoon woord of een naam die meerdere bedrijven delen, loopt meer risico dan een unieke verzonnen naam. De merkhouder met de oudste en sterkste rechten wint niet automatisch, dus schat dat risico in vóór je aanvraagt.

In de praktijk

Een Vlaams familiebedrijf verkoopt tuinmeubelen onder zijn naam, die ook een veelvoorkomende familienaam is. Het overweegt een brand-TLD en checkt dit eerst.

Eerst het merk. Het bezit een Uniemerk voor het woord, in de relevante klassen, en het merk is eigendom van de holding die de aanvrager zou zijn. Was het merk van een dochter geweest, dan had de eigendom eerst moeten worden rechtgezet.

Dan de contention. Een zoekopdracht in de registers toont dat andere bedrijven in Europa en de VS dezelfde naam gebruiken. Het bedrijf besluit dat contention een reëel risico is, en plant een budget en een plan B: een overeenkomst met het andere bedrijf, of zich terugtrekken.

Ten derde de werking. Het heeft een registryserviceprovider nodig, een duidelijk beleid over wie de TLD mag gebruiken en een verantwoordelijke voor de registryovereenkomst. Betrek ook het IT-team, want alle adressen van het bedrijf kunnen veranderen.

Het bedrijf concludeert dat het grootste voordeel zou zijn dat zijn webshop wordt geauthenticeerd, en dat dit de kosten niet rechtvaardigt. Het vraagt niet aan en vertrouwt in plaats daarvan op monitoring van lookalike domeinnamen. Een ander bedrijf met dezelfde feiten kan anders beslissen. Het is een zakelijke keuze, geen juridische.

Met onze clearance engine kun je toetsen of een string botst met andere merken, voor en na de aanvraag.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen een brand-TLD en een open gTLD?

Een brand-TLD is gesloten en wordt gebruikt door de operator en zijn gemachtigden. Een open gTLD verkoopt namen aan het publiek volgens een registratiebeleid en verdient daar geld mee.

Heb ik een ingeschreven merk nodig?

Voor een brand-TLD in de praktijk wel: de string moet overeenkomen met een merk dat je bezit, en de DotBrand-eligibilityevaluatie kijkt daarnaar. Check de definitieve guidebook voor het precieze bewijs.

Kan ik mijn brand-TLD voor partners gebruiken?

Ja, als het registrybeleid dat toestaat en de partners zijn gemachtigd, bijvoorbeeld distributeurs of franchisenemers. Het beleid en de contracten met hen bepalen wat ze mogen doen.

Kan ik het opgeven?

Een operator kan de registryovereenkomst beëindigen, maar alleen volgens wat erin staat. Plan ook wat er gebeurt met de namen en de infrastructuur die erop is gebouwd.

Hoe dit samenhangt

Bij nieuwe gTLD's voor merken zie je hoe Pitch je in elke fase helpt. Voor de stand van de ronde, zie het artikel over de ICANN-ronde van 2026, en voor de eerdere rondes de geschiedenis van het programma.